تازه های سایت

8. مهر 1396 - 12:31
شور حسینی در غم شهادت سقای تشنه دشت کربلا
پایتخت نشینان طبیعت در غم ماه بنی هاشم بر سر سینه زدند+تصاویر
در روز تاسوعای حسینی مردم ولایت مد اری شهر یاسوج در غم شهادت سقای تشنه دشت کربلا بر سینه زدند.

به گزارش بویرخبر،محرم و الحرام، ماه پر از حزن و اندوه و فرهنگی زنده تا همیشه تاریخ است، فرهنگی که با نام آن دولت ها و حکومت ها پا گرفتند و امروز جمهوری اسلامی ایران برگرفته از همین فرهنگ زنده تاریخ است و همانگونه که امام راحل فرمودند انقلاب اسلامی برگرفته از برگ های تاریخ عاشورا است و همانا اگر عاشورا نبوداسلام هم نبود.

عاشورا صحنه ای بزرگی از تاریخ است که باعث شده که امروز انسانهای آزاده جهان از این فرهنگ الگو بگیرند و به یاد فدا شدن امام حسین با 72تن از یاران با وفایش در صحرای کربلا که جان در طبق اخلاص گذاشتند و برای پایداری دین اسلام جان و خانواده خود را فدا کردند همه ساله بر سروسینه زنند تا این فرهنگ بزرگ، همیشه زنده بماند.

جای جای فرهنگ عاشورا و ماه محرم فبه نام هر تک تک باوفای امام حسین است از حضرت ابوالفضل(ع) اسوه وفاداری و اخلاص و پاسداری از حرم گرفته  تا حضرت علی اکبر(ع)،قاسم(ع)،وهب پاک سرشت و حبیب بن مظاهر .

اما روز تاسوعا روز دیگری است ، روزی به نام اسوه ایثار و شهادت حضرت ابوالفضل،علمدار کربلا ، دُر رشید بنی هاشم قمر زیبای آل رسول، جوان رعنایی که تا آخرین لحظه عمر دست از وفاداری به مولایش برنداشت و جانانه،مردانه در رکاب مولایش جنگید و به شهادت رسید.

آری حضرت ابوالفظل، این یگانه تک مرد تاریخ ایثار، ولایت مداری دُردانه ای که برای عشق به مولایش ازهمه چیز گذشت و برای رساندن آب به کودکان خیمه دست هایش را بریدند و مشکش را پاره کردند، آری کربلا صحنه همیشه تاریخ است.

امروز مرد وزن و مسیحی وکلیمی وارمنی از حضرت ابوالفضل رخصت می طلبند وعاشق این مرد بزرگ تاریخ بشریت هستند که برای وفای به مولایش همه چیزش را فدا مرد.

امروز تاسوعا است، همه مرد و زن و پیر وجوان و خردسال آمدند در رثای این مرد همیشه بزرگ تاریخ بر سرسینه زنند و بگویند ما هم عباسی هستیم.

امروز حسینه ها تکایا و هیئت های سینه زنی شهر یاسوج پربود از شور حسینی در ماتم سقای آب.

سینه زنان ئ زنجیز زنان یاسوجی با ایجاد دسته روی و هیئت های عزادری از همان صبح روز تاسوعا با سینه زنی و مداحی در رثای سقای اب بر سر سینه زدند.

نحوه شهادت حضرت ابوالفضل بر اساس روایات و تاریخ طبری

"وفادارى حضرت اباالفضل العباس هم از همه جا بیشتر در همین قضیه‌ى وارد شدن در شریعه‌ى فرات و ننوشیدن آب است. البته نقل معروفى در همه‌ى دهانها است که امام حسین علیه‌السلام حضرت اباالفضل را براى آوردن آب فرستاد. اما آنچه که من در نقلهاى معتبر - مثل «ارشاد» مفید و «لهوف» ابن‌طاووس - دیدم، اندکى با این نقل تفاوت دارد. که شاید اهمیت حادثه را هم بیشتر مى‌کند. در این کتابهاى معتبر این‌طور نقل شده است که در آن لحظات و ساعت آخر، آن‌قدر بر این بچه‌ها و کودکان، بر این دختران صغیر و بر اهل حرم تشنگى فشار آورد که خود امام حسین و اباالفضل با هم به طلب آب رفتند. اباالفضل تنها نرفت؛ خود امام حسین هم با اباالفضل حرکت کرد و به طرف همان شریعه‌ى فرات - شعبه‌اى از نهر فرات که در منطقه بود - رفتند، بلکه بتوانند آبى بیاورند.
این دو برادر شجاع و قوى‌پنجه، پشت به پشت هم در میدان جنگ جنگیدند. یکى امام حسین در سن نزدیک به شصت سالگى است، اما از لحاظ قدرت و شجاعت جزو نام‌آوران بى‌نظیر است. دیگرى هم برادر جوان سى‌وچند ساله‌اش اباالفضل العباس است، با آن خصوصیاتى که همه او را شناخته‌اند. این دو برادر، دوش به دوش هم، گاهى پشت به پشت هم، در وسط دریاى دشمن، صف لشکر را مى‌شکافند. براى این‌که خودشان را به آب فرات برسانند، بلکه بتوانند آبى بیاورند. در اثناى این جنگِ سخت است که ناگهان امام حسین احساس مى‌کند دشمن بین او و برادرش عباس فاصله انداخته است. در همین حیص و بیص است که اباالفضل به آب نزدیکتر شده و خودش را به لب آب مى‌رساند. آن‌طور که نقل مى‌کنند، او مشک آب را پر مى‌کند که براى خیمه‌ها ببرد. در این‌جا هر انسانى به خود حق مى‌دهد که یک مشت آب هم به لبهاى تشنه‌ى خودش برساند؛ اما او در این‌جا وفادارى خویش را نشان داد.
اباالفضل العباس وقتى که آب را برداشت، تا چشمش به آب افتاد، «فذکر عطش الحسین»؛ به یاد لبهاى تشنه‌ى امام حسین، شاید به یاد فریادهاى العطش دختران و کودکان، شاید به یاد گریه‌ى عطشناک على‌اصغر افتاد و دلش نیامد که آب را بنوشد. آب را روى آب ریخت و بیرون آمد. در این بیرون آمدن است که آن حوادث رخ مى‌دهد و امام حسین علیه‌السلام ناگهان صداى برادر را مى‌شنود که از وسط لشکر فریاد زد: «یا اخا ادرک اخاک».

نظرات کاربران

نظرخواهی

مطالبه شما از رئیس جمهور منتخب دوازدهم